رفتگی مفصل زانو یک مشکل جدی است و در صورتی که به درستی درمان نشود، میتواند عوارض بسیار جدی را بر جای بگذارد. رفتگی مفصل زانو به معنای جابهجایی ناهنجار یا عدم تطابق صحیح بین استخوانها در مفصل زانو است. این ممکن است به دلیل آسیب ناشی از تصادف، فعالیتهای ورزشی یا عوامل دیگر رخ دهد.
عوارض رفتگی مفصل زانو میتواند شامل درد شدید، محدودیت حرکتی، عدم پایداری مفصلی، ناتوانی در انجام فعالیتهای روزمره، تغییر در قوام عضلات، فشار بر سایر ساختارهای مفصلی مانند بافتهای نرم و غضروف زانو، و در صورت عدم درمان مناسب، ممکن است منجر به تخریب بیشتر مفصل زانو، نارسایی عملکردی و نیاز به جراحی تعویض مفصل زانو شود.
بنابراین، در صورت بروز علائم رفتگی مفصل زانو، مهم است تا به موقع به پزشک متخصص مراجعه کرده و درمان مناسب را آغاز کنید. درمان ممکن است شامل فیزیوتراپی، تسکین درد، استفاده از ایسومتریک و دستگاه های حمایتی، درمان دارویی و در برخی موارد جراحی تعویض مفصل زانو باشد. اهمیت تشخیص و درمان به موقع رفتگی مفصل زانو برای جلوگیری از عوارض جدی و بهبود عملکرد زندگی فرد بسیار بالاست.
علائم در رفتگی زانو
معمولا بعد از در رفتن زاتو، این مفصل خودبخود در همان محل حادثه جا میفتد با این حال درد و ورم زانو معمولا از علائم ثابت دررفتگی زانو است. حرکت دادن زانو دردناک است و بیمار نمیتواند روی اندام آسیب دیده وزن بگذارد. در صورتیکه زانو در همان حال در رفته باقی بماند تغییر شکل مفصل به وضوح دیده میشود.
نکته مهم در دررفتگی زانو احتمال بالای آسیب رسیدن به عروق و اعصاب اطراف این مفصل است. عروق و اعصاب در حین عبور از پشت زانو به استخوان های دو طرف مفصل بسیار نزدیک هستند و در موقع دررفتگی و جابجا شدن استخوان ها این عروق و اعصاب بشدت تحت کشش یا فشار قرار میگیرند.
کشیده شدن یا تحت فشار قرار گرفتن رگ میتواند موجب آسیب و انسداد آن شود که متعاقب آن خونرسانی به ساق مختل شده و ممکن است ساق یا پا سیاه شوند.
تحت فشار قرار گرفتن یا کشیده شدن اعصاب اطراف زانو هم میتواند موجب فلج شدن آنها شده و حس و حرکت پا مختل شود. به همین خاطر در هر بیمار مشکوک به دررفتگی زانو پزشک معالج به دقت وضعیت عروق و اعصاب اطراف زانو را معاینه و بررسی میکند.
تشخیص قطعی این عارضه با رادیوگرافی ساده داده میشود. در موارد شک به آسیب عروقی پزشک معالج از روش تصویربرداری از رگ ها که به آن آنژیوگرافی گفته میشود استفاده میکند.
درمان در رفتگی مفصل زانو
در رفتگی زانو باید هر چه سریعتر جااندازی شود. برای جااندازی این مفصل معمولا نیاز به نیروی زیادی وجود ندارد و در بسیاری اوقات میتوان جااندازی را بدون نیاز به بیحسی یا بیهوشی انجام داد.
گاهی اوقات به علت گیر کردن بافت ها در بین قطعات جابجا شده، جااندازی بسته موفقیت آمیز نیست. در این موارد با استفاده از جراحی، بافت ها به کنار رفته و جااندازی انجام میشود.
در مواردی هم که دررفتگی باز باشد ( زخم پوستی به سطح مفصلی ارتباط داشته باشد) و یا آسیب شریانی نیاز به ترمیم داشته باشد عمل جراحی انجام میشود.
پس از جااندازی مفصل مدتی بیحرکت شده و پس از آن فیزیوتراپی جهت افزایش دامنه حرکتی مفصل انجام میشود. پس از چند هفته تا چند ماه فیزیوتراپی ممکن است بیمار نیاز به عمل جراحی جهت ترمیم لیگامان های آسیب دیده داشته باشد.
بدون دیدگاه