پس از عمل جراحی تعویض مفصل زانو، بیمار معمولاً برای چند روز در بیمارستان میماند. در این مدت، هدف اصلی مراقبتهای پساعملی ارائه مراقبتهای تحت نظارت و رسیدگی به بیمار است.
بیمار ممکن است داروهایی را دریافت کند تا به کنترل درد، کاهش التهاب و پیشگیری از عفونت کمک شود. درد که عموماً شدید است، ممکن است با تجویز آنالژزیکها (داروهای کاهنده درد) و ضد التهابها کنترل شود. همچنین، برای پیشگیری از تشکیل لخته خون، معمولاً بیماران به داروهای ضد لختهای نیز نیاز دارند.
بعضی از بیماران پس از عمل جراحی تعویض مفصل زانو، ممکن است حالت گیجی و خستگی را تجربه کنند. این امر معمولاً به دلیل استفاده از بیهوشی و داروهای تسکینی است که در طول عمل استفاده میشوند. این علایم به تدریج بهبود مییابند و با عبور زمان و بهبود بیمار تحت تأثیر قرار میگیرند. در صورتی که این علایم بیش از حد مزاحم شوند یا تغییرات دیگری همراه با آنها رخ دهد، بهتر است به پزشک خود اطلاع دهید.
اهمیت توجه و پیروی از راهنماییها و دستورات پزشک و تیم درمانی بعد از عمل بسیار مهم است تا بهبودی مناسب و بازگشت به فعالیتهای روزمره به خوبی رقم بخورد.
در مدتی که بیمار در بخش میماند تا وقتی که از بیمارستان مرخص میشود اقداماتی برای بیمار انجام میشود که عبارتند از:
- در چند روز اول بعد از عمل درد بعد از جراحی که در همه بیماران البته با شدت و ضعف متفاوت وجود دارد با مسکن های قوی و بعد از آن با مسکن های معمولی کاهش پیدا میکند. مصرف مسکن تزریقی نباید زیاد باشد چون موجب مسمومیت میشود.
- در چند روز بعد از عمل جراحی، به بیمار آنتی بیوتیک تزریقی داده میشود تا احتمال عفونت بعد از عمل جراحی کاهش پیدا کند.
- به بیمار داروهایی داده میشود تا از لخته شدن خون در پاها جلوگیری شود. لخته شدن خون در اندامهای تحتانی بسیار خطرناک بوده و ممکن است موجب آمبولی ریولی و اختلال در عملکرد قلب و ریه شود.
- از بیمار مجددا عکسبرداری میشود تا وضعیت مفصل مصنوعی گذاشته شده مشخص شود.
- در حین عمل لوله هایی در مفصل زانو گذاسته میشود تا اگر خونی در محل جراحی جمع شده از طریق آن به خارج از بدن منتقل شود. این لوله ها بعد از 2-1 روز از محل عمل خارج میشوند.
- از مشکلاتی که بعد از جراحی ممکن است بوجود آید تجمع ترشحات در ریه است. راه های هوایی ریه برای مرطوب ماندن بطور طبیعی ترشحاتی دارند. این ترشحات با عمل دم و بازدم طبیعی و سرفه جابجا میشوند. در افراد مسن بخصوص وقتی مدتی استراحت میکنند ( مثل وقتی بیمار میشوند یا بعد از عمل جراحی) به علت کاهش فعالیت و کاهش فعالیت تنفسی ممکن است این ترشحات در راه های هوایی انباشته شده و موجب انسداد راه هوایی شوند که بدنبال آن احتمال عفونت ریه افزایش پیدا میکند. برای مقابله با این پدیده در دوران بعد از جراحی، بیمار باید سعی کند مرتبا نفس های عمیق بکشد و عمدا سرفه کند. معمولا در چند روز بعد از جراحی یک فیزیوتراپ بیمار را عیادت کرده و با انجام مانورهایی مثل ضربات خفیف و آرام به پشت قفسه سینه سعی میکند به جابجایی ترشحات ریه کمک کند.
- بیمار باید بلافاصله بعد از عمل جراحی شروع به حرکت دادن مچ پا کند تا احتمال تشکیل لخته در ساق پا کم شود.
- اغلب بیمارانی که برای آنها جراحی تعویض مفصل زانو انجام شده است میتوانند و حتی لازم است در روز بعد از جراحی زانوی خود را خم و راست کنند و بایستند و راه بروند. راه رفتن حتما باید با کمک یک فیزیوتراپ و با استفاده از وسایل کمکی مانند واکر باشد. فیزیوتراپیست روش استفاده درست از واکر و راه رفتن صحیح را به بیمار آموزش داده و حرکاتی را به وی یاد میدهد تا به کمک آنها حرکات مفاصل اندام تحتانی بهتر شده و قدرت عضلات افزایش یابد
بدون دیدگاه