آرتروز یک بیماری مزمن و پیشرونده است که حالت فرسایشی دارد و تاکنون هیچیک از داروهای شیمیایی یا روشهای فیزیکی نتوانستهاند آن را درمان کنند یا جلوی پیشرفت آن را بهطور کامل بگیرند.
مطالعات دانشمندان برای درمان آرتروز زانو
بله، دانشمندان در حال بررسی روشهای جدید و نوآورانه برای کنترل بیماری آرتروز هستند. هدف اصلی این تحقیقات، به دست آوردن راههایی برای کاهش علائم بیماری، بهبود کیفیت زندگی بیماران و کنترل پیشروی بیماری است.
بعضی از روشهای مورد بررسی عبارتند از:
1. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): این دسته از داروها برای کاهش التهاب و درد در مفاصل استفاده میشوند.
2. درمانهای فیزیوتراپی و تمرینات تقویتی: تمرینات تقویتی و فیزیوتراپی به عنوان بخشی از درمان آرتروز، میتوانند به بهبود قدرت و انعطافپذیری عضلات و مفاصل کمک کنند.
3. تزریق مواد مزوسازی: در برخی موارد، تزریق موادی مانند اسید هیالورونیک به مفاصل زانو به منظور بهبود ضخامت و روانی محیط مفصل در نظر گرفته میشود.
4. تکنیکهای جدید درمانی: مطالعات در حوزه تکنیکهای جدید درمانی مانند الکتروستیمولاسیون عصبی، لیزر درمانی و درمان با ترکیبات طب سنتی در حال انجام است.
5. تحقیقات در حوزه ژنتیک و داروسازی: بررسی ژنتیک آرتروز و شناخت عوامل مورد تأثیر در بروز بیماری، میتواند در توسعه داروهای هدفمندتر و موثرتر برای کنترل بیماری مؤثر باشد.
در واقع سعی کلی در مورد آرتروز این است که درد بیمار کاهش یابد و خشکی مفصل او کمتر شود تا عملکرد حرکتی بهتری داشته باشد.
اولین راه درمان که در مورد آن اتفاق نظر وجود دارد و مبتنی بر شواهد علمی است ، اصلاح الگوی زندگی، کاهش وزن و بهبود انعطافپذیری عضلات مرتبط است.
همچنین روشهای داروئی و فیزیکی دیگری نیز وجود دارد مانند مصرف مسکن های مانند استامینوفن یا مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی مانند ناپروکسن که موقت میزان درد بیمار را کاهش میدهد و جنبه درمانی ندارد.
با در نظر داشتن اینکه بیشتر بیماران آرتروزی، سالمند هستند ، باید دانست این دسته از بیماران از داروهای دیگر نیز استفاده میکنند که تداخل داروها میتواند برای آنها عوارض جانبی به همراه داشته باشد بنابراین بهکارگیری مناسب روشهای فیزیکی و توانبخشی میتواند علاوه بر کنترل علائم سبب کاهش مصرف داروها و آسیبهای مربوط به آنها شود.
سرما درمانی
استفاده از روش سرما درمانی برای کاهش درد و التهاب در آرتروز زانو و دیگر مفاصل استفاده میشود. این روش معمولاً در آرتروز حاد و دردهای شدید مفاصل مورد استفاده قرار میگیرد و میتواند تسکین موقتی درد و تورم را به همراه داشته باشد.
در مورد آرتروزهای مزمن از روش گرمادرمانی عمقی، اولتراسوند و تحریکات الکتریکی و سایر روشهای طب فیزیکی و فیزیوتراپی استفاده میشود.
لیزرترمانی روش دیگری است که اخیر شایع شده و گزارشهای مختلف نشان داده است که این روش میتواند در کاهش درد و بهبود عملکرد بیماران مؤثر باشد و حتی برخی از روشهای لیزری میتواند در ترمیم آرتروز و غضروفهای دچار فرسودگی کمککننده باشد .
البته تحقیقات گستردهای در مورد اینکه تا چه حد این روش میتواند درزمینهٔ ترمیم آرتروز کمککننده باشد، در دست انجام است.
استفاده از وسایل کمک حرکتی مانند عصای مناسب را از دیگر روشهای فیزیکی مؤثر در بهبود عملکرد حرکتی مناسب بیماران است. استفاده از زانوبندها ، کفی مناسب بهخصوص برای افرادی که زانوی پرانتزی دارند مؤثر است.
برای افرادی که روشهای دارویی خوراکی و فیزیکی مؤثر نیستند تزریقات داخل مفصلی استروییدها (کورتون) و آمپول های ژله ای (هیالورونیک اسید) اگر به موقع و بهصورت محدود صورت گیرد ، میتواند مؤثر باشد.
همچنین روش پی آر پی یا پلاسمای غنی از پلاکت، بهعنوان نسل جدیدی از تزریقات داخل مفصلی شناخته میشود که طول اثر طولانیتری حدود یک سال دارد اما آنهم درمان قطعی نیست. مبتلایان به آرتروزهای خفیف و متوسط باسن کمتر از 70 سال که چاق نیستند و دچار کمخونی و یا سرطانهای استخوانی یا خونی نیستند، بهتر میتوانند از مزایای این روش کمک بگیرند.
متخصصان استفاده از روش ازن درمانی را یکی از روشهای جدید در این زمینه عنوان کرده و می گویند : این روش برای کاهش درد مبتلایان به آرتروز زانو به کار میرود که طی آن در هر هفته یک یا دو تزریق انجام میشود .
در تحقیقاتی که اخیر در مرکز تحقیقات طب فیزیکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجامشده، مشاهدهشده است که استفاده از ازن درمانی و پلاسمای غنی از فاکتور رشد یا PRGF در مبتلایان به آرتروز زانو میتواند در کنار سایر روشهای فیزیکی برای بهبود عملکرد و افزایش کیفیت زندگی بیماران مؤثر باشد.
بدون دیدگاه