درست است. رباط صلیبی قدامی (ACL) واحدی مهم در پایداری و حفظ استحکام مفصل زانو است. این رباط به صورت میلهای درونی قرار گرفته و مسئولیت انتقال نیرو و کنترل حرکت تیبیا (زانوی بالایی) را برعهده دارد. ACL جلوگیری میکند تا تیبیا به صورت غیر طبیعی به جلو حرکت کند و از رویدادهای ناگهانی و نیروهای ناشی از فعالیتهای ورزشی محافظت میکند.
با توجه به طول و قطر مشخص شده برای رباط صلیبی قدامی (ACL)، می توانید اندازه این رباط را به عنوان یک اندازه مرجع در نظر بگیرید. تغییر در طول یا قطر این رباط ممکن است به علت آسیب، ترمیم ضعیف یا تعویض مفصل زانو نیاز به جراحی داشته باشد. تیم پزشکان و جراحان متخصص می توانند در تشخیص و درمان آسیب رباط صلیبی قدامی راهنمایی کنند و بهترین راه حل را برای هر فرد تعیین کنند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) – ، سالانه حدود ۵۰ هزار بازسازی رباط صلیبی قدامی در آمریکا صورت میگیرد. با توجه به میزان بالای آسیب دیدگی های این رباط، در دو دهه گذشته بیش از دو هزار مقاله در این ارتباط چاپ شده و تغییرات وسیعی در نحوه درمان آسیب دیدگیهای رباط صلیبی قدامی به وجود آمده است.
یک جراح و متخصص ارتوپدی،می گوید: آسیبدیدگی رباط صلیبی معمولاً با کاهش سرعت ناگهانی، پریدن یا چرخش ناگهانی روی زانو ایجاد میشود. بیمار اظهار میکند که در یک لحظه زانویش از جا درآمده و مجدداً جا رفته است، در بعضی مواقع صدای کلیک را در زانو میشنود یا احساس میکند و بهدنبال آسیبدیدگی معمولاً به زمین میافتد و توانایی برخاستن ندارد. بازگشت به فعالیت قبلی به ویژه فعالیت ورزشی در آن لحظه امکانپذیر نیست و بیمار در راه رفتن نیز دچار مشکل است. در عرض چند ساعت زانو متورم میشود. با این سناریو، احتمال آسیبدیدگی رباط صلیبی قدامی بیش از ۷۰ درصد است.
وی ادامه داد: برای تشخیص پارگی رباط صلیبی قدامی تست لاکمن حساسترین تست است البته از تستهای بالینی دیگر مانند تست کشویی قدامی نیز میتوان برای تشخیص استفاده کرد. ام ار آی بهترین روش تشخیصی پارا کلینیکی برای پارگی رباط صلیبی است و به شرطی که به روش مناسب و در جهت درست انجام گردد، دقت تشخیصی ام ار آی در شرایط ایدهآل ۷۰ تا ۱۰۰ درصد است.
این پزشک، بازسازی رباط صلیبی به وسیله سیستم آرتروسکوپی را درمان ترجیهی این آسیب دانست و گفت: درمان غیرجراحی تنها برای بیمارانی توصیه میشود که حاضر به تغییر شیوهی زندگی خود هستند و از حرکاتی که باعث ایجاد ناپایداری در زانو میشود پرهیز میکنند. البته این موضوع بیشتر شامل حال افراد میان سال یا مسن میشود اما درمان ترجیحی برای پارگی رباط صلیبی، بازسازی رباط صلیبی با استفاده از گرافت است. در این روش جراحی به وسیلهی بافت مشابه بافت رباط که از نقطهی دیگری از بدن مانند تاندون پا تلاریا تاندونهای عضلات ها مسترینگیک برداشته می شود و رباط صلیبی جدید ساخته میشود و در محل قرار میگیرد. این روش جراحی بهوسیلهی سیستم آرتروسکوپی و با حداقل برش جراحی به شکل کاملاً بسته امکانپذیر است.
او با اشاره به اینکه آرتروسکوپ یک مفصل بین است گفت: آرتروسکوپ یک وسیله جراحی است که پزشک متخصص ارتوپدی از آن برای دیدن داخل مفصل به جهت تشخیص یا درمان بیماری استفاده می کند. Arthro به معنای مفصل و scopy به معنای دیدن است. مهمترین قسمت یک آرتروسکوپ یک لوله فلزی توخالی به اندازه تقریبی یک نی است. در یک انتهای این لوله فلزی یک دوربین فیلمبرداری بسیار دقیق قرار گرفته است و در درون لوله تعداد زیادی عدسی وجود دارد. پزشک متخصص ارتوپد از طریق یک شکاف چند میلیمتری این لوله را وارد فضای مفصلی کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط دوربین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل می شود تا پزشک معالج بتواند تصاویر داخل مفصل را روی مانتیتور ببیند.
این متخصص ارتوپدی تصریح کرد: یک منبع نور پرقدرت از طریق همان لوله نور کافی را برای دیدن داخل مفصل در اختیار می گذارد. از طریق یک شکاف دیگر در روی مفصل لوله باریک دیگری وارد مفصل می شود تا از طریق آن مقداری مایعات به داخل آن فرستاده شود. هدف از این کار یکی این است که مایع کدر داخل مفصل خارج شده و یک مایع شفاف و زلال جای آنرا بگیرد تا داخل مفصل بهتر دیده شود و دلیل دیگر افزایش حجم داخل مفصل است تا به این طریق اجزای مفصل بیشتر از هم فاصله گرفته و بهتر دیده شوند و فضا برای حرکت آرتروسکوپ در مفصل نیز مهیا شود.
وی در خصوص مراحل انجام آرتروسکوپی بیان کرد: معمولا درمان آرتروسکوپی بصورت یک جراحی سرپایی است به این منظور که بیمار مدت کوتاهی معمولا چند ساعت قبل از جراحی در بیمارستان بستری شده و بعد از آرتروسکوپی می تواند در همان روز از بیمارستان مرخص شود. مانند هر عمل جراحی دیگر بیمار باید به توسط متخصص بیهوشی تحت بیهوشی عمومی یا بیحس کمری یا بندرت بیحسی محلی قرار بگیرد. پس باید قبل از شروع عمل بیمار حداقل بمدت هشت ساعت چیزی نخورده و نیاشامیده باشد. کل آرتروسکوپی ممکن است چیزی حدود نیم تا یک ساعت وقت ببرد. اگر در حین عمل بطور کامل بیهوش نشده باشید شما هم می توانید از طریق مانیتور شاهد آرتروسکوپی باشید. در انتهای جراحی، وسایل خارج شده و شکاف های پوستی بخیه شده و پانسمان می شوند.
وی در پاسخ به اینکه عوارض آرتروسکوپی چیست؟
خاطرنشان کرد: عوارض آرتروسکوپی زیاد نیست ولی مانند هر جراحی دیگر احتمال عفونت، التهاب وریدها، تورم و خونریزی زیاد، آسیب و عروق یا اعصاب وجود دارد ولی هیچ کدام ازآنها نباید بهعنوان عاملی برای عدم درمان جراحی درنظرگرفته شوند زیرا پارگی رباط صلیبی قدامی در طولانیمدت باعث ایجاد عوارض غیرقابل درمان می گردد و نتیجهی آن تخریب کامل و دایمی زانو و ناتوانی فرد برای باقی عمر خواهد بود. احتمال عارضه در آرتروسکوپی اگر به درستی انجام شود کمتر از یک درصد است.
وی به مزایای آرتروسکوپی اشاره کرد و گفت: گرچه توجه به آرتروسکوپی از جانب مردم بیشتر به علت استفاده از آن در درمان ورزشکاران معروف بدست آمد، ولی درمان با آرتروسکوپ در بعضی بیماری ها می تواند موجب ساده شدن عمل جراحی، درد کمتر بیمار بعد از جراحی و دوران نقاهت کوتاهتر می شود. بیمار معمولا همان روز یا روز بعد از جراحی می تواند از بیمارستان مرخص شود. در اغلب موارد پس از آرتروسکوپی بیمار با انجام فیزیوتراپی می تواند بعد از چند روز به روال عادی زندگی برگردد.
بدون دیدگاه